De bunker
De BUNKER een naam die werd gebruikt
in de Leeuwarder gevangenis. De oudste strafcellengang
in het gevangeniscomplex. Een ruimte half onder de grond
gebouwd.
Tijdens de bouw rond 1875 werden er tien strafcellen
gebouwd. Een cel zonder verwarming met een betonnen bed
waar een matras van stro op werd gelegd.
Water en brood was het menu. De Bunker werd afgekeurd
omdat deze lekte, bij hevige regenval kwam hij
onderwater te staan.
Na reparatie van de regenafvoer werden de twee "nieuwere"
cellen alleen gebruikt wanneer de andere strafcellen vol
zaten. |
 |
| |
|
Houten deuren
De twee oude strafcellen waren
voorzien van houten deuren en de hoogte van deze deur is
maar 1 meter en 75 cm. In de oude verhalen werd vermeld
dat het geen pretje was om in deze cellen te vertoeven.
Deze cellen zijn te bezichtigen met de rondleidingen
die dagelijks worden gegeven. De strafcellengang had ook
een kleine luchtplaats. |
 |
| |
|
Strafcel
Strafcel, observatiecel of
isolatiecel. Er zijn nu nog 4 strafcellen overgebleven
van de 10. Na vele verbouwingen zijn er nu nog maar twee
strafcellen in originele staat.
Deze twee oude strafcellen hebben ruim 25 jaar geen
dienst meer gedaan, Een cel zonder verwarming en geen
verlichting. Een klein raampje tegen het plafond was het
enige lichtpuntje in de cel. |
 |
| |
|
Uitzicht strafcel
Vanuit de strafcel keek je naar een
deur en daarboven een klein raam.
De strafcel was niet verwarmd, voor de nacht kreeg met
een matras van stro met een deken.
In oude tijden kreeg met alleen water en brood in de
strafcellen.
De strafcellen hebben een betonnen vloer
met een betonnen bed.
De directeur draagt zorg dat de wijze van verslaglegging
over het verblijf van een gedetineerde in een straf- of
afzonderingscel naar aard en frequentie op de situatie
van de gedetineerde wordt afgestemd.
In 1885 kregen ruim 2000 gevangenen een disciplinaire
straf.
Ongeveer 1300 van hen werden voor kortere of
langere tijd in een strafcel opgesloten. |
 |
| |
|
Strafcellen Huis van
bewaring
De gevangenis en het Huis van
Bewaring kregen nieuwe strafcellen op de afdeling zelf.
Deze waren dichterbij en gemakkelijker te bedienen.
Nadeel van deze strafcellen was soms het lawaai overlast.
Wanneer een gevangene in de isolatiecel /strafcel zat en
hij het niet naar zijn zin had kwam er wel eens extra
geluid uit zijn cel.
Wanneer dit in de nachtelijke uren was, hadden de andere
gevangenen in het cellenblok daar erg veel last van. Bij
grote geluidsoverlast werd de gevangene dan overgebracht
naar de "BUNKER" deze strafcel was ver van het
cellenblok verwijderd en zo kon iedereen weer genieten
van de nachtelijke rust. |
 |
| |
|
Observatie cel - strafcel
De observatie cel of strafcel had een
wc en verder geen stromend water. Deze cel was verder
voorzien van een matras, zitblokken en gevangenis
kleding.
Wanneer er een gevangene werd geplaatst moest
hij zijn eigen kleding uitdoen en deze werd vervangen
door rijkskleding.
Een onderbroek, hemd, sokken en een pyama moest hij dragen tijdens zijn de observatie of
straf. De observatie of straf kon max 14 dagen duren in
dit soort cel. |
 |
| |
|
WC blok in de strafcel
In deze strafcellen was een wc
aanwezig, alleen kon de gevangene niet zelf doorspoelen.
Dit kon alleen het personeel doen aan de buitenkant van
de strafcel. Het kwam wel eens voor dat een gevangene
iets had doorgeslikt en dit kon dan worden opgevangen in
een soort zeef. Het enige water wat de gevangene had was
een bekertje water om te drinken. Het personeel kwam een
aantal keren langs om hem te bezoeken en hem te voorzien
van eten en drinken. s'ochtens kon hij onder toezicht
zich wat wassen bij een wasbakje buiten de cel. |
 |
| |
|
Nieuwe strafcellen
Rond 1990 werden er nieuwe
strafcellen gebouwd voor het Huis van Bewaring op de A
vleugel.
Deze cellen waren voorzien van vloerverwarming en een
rvs wc blok.
Er kwamen twee isolatiecellen, een luchtcel en een
wasruimte met zelfs een ligbad. Deze strafcellen waren
ook voorzien van een radio die aan de buitenkant aan of
uit kon worden gezet.
Ieder keer dat de gevangene werd bezocht in de strafcel,
werd een logboek ingevuld. Hierin werd opgeschreven hoe
de gevangene zich gedroeg en wat hij had gekregen aan
voeding en medicatie. |
 |
| |
|
De fiets
Het veiligheidsbed werd in
gevangenisland ook wel genoemd "de fiets". Dit was een
middel om de gevangene tegen zich zelf te beschermen.
Het veiligheidsbed bestaat uit een stevig buizenframe.
Hierin ligt een speciale, vrij harde, waterdichte matras.
Aan het frame zijn een aantal stevige banden bevestigd,
waarmee de gevangene dusdanig gefixeerd kan worden dat
beweging vrijwel onmogelijk wordt. |
 |
| |
|
Man op de Fiets
Met de vierkante beugels kunnen de
riemen met een voet extra strak worden getrokken voordat
de moeren met een ratel worden vastgedraaid. Hierdoor
worden de ledematen stevig tegen de buizen getrokken.
Dit wordt aan beide kanten met de drie riemen bevestigd.
Aan het hoofdeinde bevinden zich ook nog twee gespen.
Door het borststuk wordt het bovenlichaam stevig in de
matras gedrukt.
Na een paar uur wordt de druk ondraaglijk. De enige
manier om het ook maar enige tijd op dit marteltoestel
uit te houden is als de banden en de borstplaat nog
enige speling hebben. |
 |
| |
|
| De fiets in gevangenis van
Vught Video
►gevangenis vught en de fiets |
 |
| |
|
