Sylvia je laatste keer
Neem de laatste slok van mijn cappuccino. Op mijn horloge is het half zes. Het is
tijd om te gaan. Vanavond is het grote sluitingsfeest van de Blokhuispoort. Met
gemengde gevoelens trek ik mijn jas aan en loop naar de kassa om mijn bestelling
af te rekenen. Buiten is de zon gaan schijnen. Eindelijk, leek een trieste dag
te worden. Zet mijn zonnebril op en loop de Nieuwstad af richting Blokhuisplein.
Onderweg kom ik enkele collega's tegen. Leuk ze weer te zien. Besef meteen dat
het de laatste keer zal zijn. Al pratende nader ik het terrein van de
Blokhuispoort. Een rode loper is uitgerold en aan weerszijden van de ingang naar
de grote binnenplaats zijn planten geplaatst ter opluistering. Vriendelijk wordt
ik ontvangen door de feestcommissie en een glas champagne in mijn hand gedrukt.
Achter mij hoor ik een stem zeggen: "Syl, je moet er aan geloven we komen
allemaal op de foto,vastgelegd voor je nabestaanden". Nee he, dat is niets voor
mij, niet op de foto maar vooruit. Met een glimlach duw ik mijn tas en jas in
zijn handen. "Hier, als je deze even voor mij vast wil houden?. Ach,eigenlijk
zou het zonde zijn geweest als ik het niet had gedaan. Leuk voor later en loop
het terrein op.
Een feesttent vult de grote binnenplaats en kleine zithoekjes zijn geplaatst
voor de mensen die liever buiten vertoeven. Ik begroet mijn collega's en kijk
rond wie er verder zijn gekomen die ik ken. Eigenlijk valt de opkomst mij een
beetje tegen. Ach,er zal vast nog wel wat binnendruppelen het is nog vroeg.
Boven het geroezemoes van de stemmen uit klinkt een verzoek om ons naar de
feesttent te begeven waar we worden verwelkomt. Ik blijf buiten staan. De tent
is mij wat te vol en hier buiten kan ik het ook heel goed volgen.
Mijn gedachten dwalen af. Straks de poort even in en nog een laatste ronde
maken. Medische dienst vooral nog even kijken nu kan het nog. Jee, wat zal er
door mij heen gaan. Afsluiten denk ik het is mooi geweest. Ik drink mijn glas
cola leeg en begeef mij naar de feesttent waar het lopend buffet wordt
geserveerd. Verdraaid lekker zeg,dat gaat er wel even in. Ik plaats het lege
bordje tussen de overige restpartijen en loop naar een ingang. Maak niet uit
waar ik begin,gewoon nog even naar binnen.
Stilte.....leegte....herinneringen te over....het is goed zo.
Je hebt je best gedaan Blokhuispoort. Je was een leuke werkplek. Je hebt het
niet voor elkaar kunnen krijgen. Geeft eigenlijk ook niet. Rust nu zelf maar
eens uit. Je hebt anderen rust gegeven voor een hele lange tijd nu is het jouw
beurt. Ik zal aan je verzoek voldoen en nog eens langs komen om even bij je
poort te blijven staan. En wat er ook met je gaat gebeuren je zal altijd het
trotse middelpunt blijven van de binnenstad van Leeuwarden.
|
|
